Veertiende en vijftiende dag

Gisteren naar Bergerac geweest. We moesten inkopen doen voor de barbecue 's avonds en onze televisie begon na 16 jaar trouwe dienst kuren te vertonen. Natuurlijk had ik kunnen wachten tot ie het echt begaf, maar wat is er leuker dan op vakantie iets nieuws te kopen. Dus de oude tv aan de campingbaas gegeven en een nieuwe HD-TV gekocht van Samsung, 24 inch en op verzoek van Anita in de kleur wit. Dat wordt weer leuk detectives kijken. Barbecue was niet druk, er waren maar 4 stelletjes, maar wel lekker.
Zaterdag had ik met Leen afgesproken om te gaan vissen. Er gaan vandaag verschillende campinggasten weg dus het zou rustig moeten zijn bij het meertje. Wat bleek: 2 Fransen waren met de auto naar het meertje gereden en hadden zich zeer breed geïnstalleerd. Wel 8 hengels hadden ze uitstaan.
Leen op hoge poten naar René de campingbaas en die is even wezen kijken. Wat ie gezegd heeft weet ik niet maar een uurtje later was het meertje verlaten en hebben we de hele middag gevist in een zeer rustige omgeving. Zelf heb ik deze middag niets gevangen, maar Leen wel. Zie de foto van de trotse jager. Anita is spaghetti aan het maken en ik ben aan de borrel. Vanavond weer leuke detectives op België  Normaal krijg ik die niet, maar omdat ik een nieuw kaartje nodig had voor mijn satelietontvanger kan je de eerste maand (bijna) alles zien. Dat doen ze natuurlijk om je lekker te maken zodat je alsnog een duurder abonnement neemt. maar los van deze truc wordt schotel wel steeds betaalbaarder en er komt vast een moment dat ik over ga, zowel voor televisie als voor internet. Waar ik dan ook ben, altijd HD-TV en snel internet tot je beschikking. Want hoewel nu de meeste campings wifi hebben is het met de gemiddelde snelheid nog steeds slecht gesteld, en dat ligt niet alleen aan de campingbazen.

Dertiende dag.

Vanochtend Jelmer zijn tent in de zon gezet om te drogen. Alle spullen eruit want hij gaat vandaag weer terug. Om 11 uur vertrokken en om tien over één zette ik hem af op het vliegveld. Toen ik terug was op de camping kreeg ik na een kwartier al een sms'je dat ie geland was op Schiphol. Daar doen wij met de caravan iets langer over. Dus zijn we nu nog maar met zijn vieren, Anita, Sarah, Max en ik. Het was een gezellig weekje met onze jongste erbij.

Gisteravond hebben we heel heerlijk gegeten. Het restaurant was op een campingterrein vlak bij Vergt, hier zo'n 25 km vandaan. Zij hadden een heel gezellig terras en onze campingbaas René had voor ons een tafel gereserveerd. Daar zaten we dan met zijn zevenen midden op het terras.

Leen en Wil en Evelien en Carolien waren ook mee. Laatste twee staan vlak bij ons en gaan zaterdag weer terug naar IJsselstein. Voor hen zit de vakantie erop, die van ons duurt nog even. Een lekker gevoel is dat.

Tiende, elfde en twaalfde dag.

Het kost mij steeds meer moeite op tijd het blog te vullen. Dat is een goed teken. Het betekent namelijk dat wij het naar onze zin hebben en druk zijn met leuke dingen te doen. Afgelopen maandag zijn Jelmer en Anita lekker wezen shoppen en ben ik de hengels gereed aan het maken om te vissen in het meertje hier beneden. 's Middags zijn Jelmer en ik ook daadwerkelijk aan het vissen geweest. Jelmer had meer succes dan zijn vader, een visje of vijf waaronder een mooi karpertje. Na een uurtje of twee had Jelmer er genoeg van, maar ik bleef want die grote karper wachtte op mij. Nou dat heb ik geweten. Na een half uurtje kreeg ik beet en verdomd een karper en niet zo'n kleintje ook. Maar wat nu ? Ik was inmiddels alleen en een schepnet had ik niet. Dan mijn hoedje maar gebruiken als schepnet. Maar eerst moest die karper moe zijn van het vechten. Nou hij was nog lang niet moe en voor ik het in de gaten had brak ie mijn lijn en was de droom uit. Maar vanmiddag, het is inmiddels woensdag, gaan we weer.

Gisteren dinsdag dus, zijn we met een aantal campinggasten naar Limeuil gereden. Daar wist Bob een geschikte kanoverhuur. We waren daar om twaalf uur en iedereen had picknickspullen bij zich. Na een heerlijke lunch aan de oever van de Dordogne werden we 18 km verder gebracht met kano's, zwemvesten en peddels. We hebben de reis overleefd, maar die gasten hebben totaal geen respect voor het materiaal waarmee ze rijden. We zaten met zo'n 14 man in een oude Renault Master met daarachter een trailer waar de kano's op lagen. En dat scheurt dan over die wegen dat het een lieve lust was. Het liep inmiddels tegen tweeën en de begeleider zei dat hij ons zo tegen zessen wel terug zou zien. En hij heeft gelijk gekregen. Het was een leuke tocht, hij had achteraf wat korter gemogen en na 10 kilometer op de Dordogne met links en rechts bomen en weilanden dan heb je dat ook wel gezien. Maar het was mooi weer en we zijn niet omgeslagen. Terug op de camping met zijn allen gekonfijte eend, met sperziebonen en gebakken aardappels gegeten. Daarna lekker bij het kampvuur de derde fles opengetrokken en geslapen als een roos.

Vandaag wordt een lui dagje. Anita en Jelmer zijn bramen aan het plukken en ik zit achter de laptop dit verhaal te schrijven. vanmiddag gaan we weer vissen en vanavond gaan we met een aantal uit eten als afsluiting, want morgen gaan Bob en Dini en Jelmer weer terug naar Nederland. 

De negende dag

Vanochtend naar een bric en brac-marktje gegaan hier vlakbij. Sfeertje is hier altijd leuk en behalve de spulletjes is het ook altijd leuk om te zien wat voor soort mensen op zo'n markt afkomen. Allereerst natuurlijk de Fransen zelf, de lokale bewoners en de Fransen op vakantie, als je goed oplet zie je het verschil. Dan de toeristen, veel Nederlanders en Engelsen en een verdwaalde Duitser. Vaak haal je ze er al uit voor ze hun mond opendoen.
Omdat er tijdens het kamperen een glas gesneuveld was, heeft Anita een nieuw glas gekocht. Dat kostte wel 50 eurocent dus vanavond eten we thuis en niet buiten de deur. Op de camping aangekomen waren we net op tijd binnen want er was een buitje van wel drie uur. met bakken kwam het naar beneden. maar nu begint het op te klaren dus gaan we zo weer naar buiten. De honden moeten eruit en ik moet nog even reserveren bij een restaurant.
Op één van de foto's zie je de vingers van Anita. De sneetjes zijn bijna genezen. Zij trok het kapje van zo'n geurkaars eraf. Dat is van aluminium met ronde gaatjes. Die zijn blijkbaar vlijmscherp. Zonder van mijn stokje te vallen heb ik ze dichtgeplakt. Nee schat, ik hoef niet te zien hoe diep ze zijn. En elke dag als ik het verband verschoonde kon ik wederom zeggen : nee, schat ik hoef de wondjes niet te zien. Maar nu kan ik er weer naar kijken. En nu we het toch over wondjes hebben : Anita heeft de hechtingen uit mijn oor gepeuterd. Weliswaar in twee sessies, maar toch, ze zijn er nu ook volgens mij allemaal uit.

De zevende en achtste dag.

Gisteren heeft Jelmer zijn eerste nacht in zijn tentje geslapen. Hij is maar 20 keer wakker geworden, oorzaak zijn luchtbed loopt langzaam leeg. Maar een lekker Frans ontbijtje maakt veel goed en samen met zijn moeder hebben ze een mooie wandeling rondom de camping gemaakt. Het was behoorlijk heet dus ik vond het niet erg om in de schaduw van de voortent te blijven. 
's Avonds was er een barbecue voor iedereen die wilde. De foto's die je ziet is de barbecue die in de fik staat. Ik had er drie eendenborstfilets opgelegd met het vet naar beneden en dat veroorzaakte een geweldige fik. Met de schop ze er weer afgehaald en verdomd als je de zwarte korst eraf sneed bleef er heerlijk vlees over wat kon wedijveren met een goede biefstuk. We zaten met zo'n twintig man, bijna iedereen van de camping was er. Gesprekken met andere campinggasten resulteerde in een vervolgafspraak, vanmiddag gaan we om 17.00 uur ervaringen van andere campings uitwisselen.

Jelmer heeft de tweede nacht beter geslapen, ik heb hem niet meer gehoord over het luchtbed. We zijn vandaag in de stromende regen richting Bergerac gereden. Na een uurtje in Bergerac werd het droog en het is inmiddels weer winderig en zonnig. Na Bergerac (we kwamen diverse bekenden tegen van de camping) bekeken te hebben, moesten we natuurlijk naar het kasteel van Monbasillac. (ik hoop dat ik goed schrijf) Daar wat rondgekeken en wat flessen wijn gescoord. Onderweg terug naar de camping zonnig terrasje bezocht en lekker geluncht. Inmiddels zijn we weer terug op de camping en Jelmer en Anita spelen op het grote veld en de honden kijken toe. Die hebben net gegeten en mogen zo meteen weer zwemmen in het meertje. Nou nog effe de foto's erbij zoeken en dan gaan we alweer naar de volgende afspraak. Ja, het campingleven is maar druk. Daarna gaan we lekker pizza's eten bij Lieke en René (de campingeigenaars) en natuurlijk nemen we daar weer een lekkere fles wijn bij. 

De zesde dag.

Gisteravond nog visite gekregen van de hele club. Resultaat was dat de televisie uitging en dat het heel gezellig werd. Midsummer murders gemist, maar die lijken toch allemaal op elkaar. Vanochtend het gebruikelijke corvee, water halen en toilet legen. Autoraam even poetsen want ik ga jelmer ophalen van het vliegveld in Bordeaux. Twee verschillende routes gereden, maar het maakte niet veel uit; in beide gevallen ben je gewoon twee uur onderweg. Op de terugweg nog drie heerlijke eendenborsten gekocht, die gaan morgen op de barbecue. Vanavond twee hele kippen besteld op de camping met patat. De kippen zijn gevuld met groente, dus dat wordt smullen. 

Vierde en vijfde dag

Gisteren besloten om niet nog een tussenstop te maken, maar om in één keer door te rijden naar de camping waar we van plan zijn twee weken te blijven; la Brugere in de buurt van Bergerac. TomTom wederom opdracht gegeven om niet te betalen en het resultaat was een prachtige route over mooie wegen en zelfs een stuk over een mooie snelweg sans péage. Het weer is prachtig en ik zit momenteel in de open voortent te typen, 26 graden en een heerlijke bries waait door de tent. Al onze kennissen waren er gisteren, Bob en Dini en leen en Wil. Met de laatsten gisteren een pizzaatje gepakt op de camping. Flesje wijn erbij en maar ouwenelen tot het donker wordt.

Vandaag Jelmer zijn tent opgezet en de televisie aangesloten. Dat was weer meer dan genoeg werk voor één dag dus morgen maar weer verder. Dan ga ik Jelmer ophalen van het vliegveld(je) in Bordeaux.

Derde dag

Het heeft de hele nacht geregend. Maar toen ik eindelijk wakker was, had Anita al een rondje gelopen met de honden en was de ochtendmist langzaam aan het verdwijnen. En toen brak de zon door en is vandaag niet meer weg geweest. Aan TomTom de opdracht gegeven de snelste route te kiezen en dan komt hij onvermijdelijk met de vraag of je wil betalen onderweg. Nu maar eens nee gezegd en het resultaat was een prachtige route over meestal goed asfalt en tweebaanswegen. Het verkeer was niet druk, het enige oponthoud is dat je bij elk dorpje terug moet naar 50 km/uur. Camping van vandaag is een hondenfokker, jachthonden. Mooie camping, stuk van de weg af en we zijn tot nu toe de enige campinggasten. Het was vandaag zo'n 300 km en morgen doen we nog zo'n stukje. Dan is het woensdag nog 200 km en dan zijn we waar we wezen willen, op de camping la Brugere, zo'n 40 km ten oosten van Bergerac. Maar eerst maar eens lekker relaxen hier, Anita heeft een zwembadje ontdekt en nou moet ik ook. Ik denk niet dat over te halen ben. Maar dat hoor je morgen.

De eerste en tweede dag.

Gisteren zo rond de klok van het middaguur vertrokken. Op naar Zwaluwhoeve, een camping waar wij wel vaker neerstrijken op de heen- of terugreis in Borkel en Schaft, bij Valkenswaard. Onderweg een enorme file in de buurt van Eindhoven, gelukkig voor ons was het aan de andere zijde. Hij was wel een kilometer of twaalf lang. Op de camping was nog één plekje vrij, goed dat we van tevoren gebeld hadden. We konden mooi alles uit proberen en zowaar alles doet het. Tijdens het tv-kijken bleek ik bijna alle zenders te kunnen zien. Nou hoop ik maar dat dit tijdelijk is bij mijn nieuwe smartcard, want anders heb ik een veel te duur abonnement. Maandag toch maar even bellen met mijn satellietmonteur
Vanochtend lichte regen en het spettert de hele dag door. Mooi ritje binnendoor België en als iemand wil weten waar het Pukkelpopfestival wordt gehouden : als je van onze camping naar Hasselt rijdt dan kom je er langs. Het was net aan het leegstromen dus dat duurde wel een kwartiertje voor we er langs waren. Verder geen oponthoud gehad en om drie uur waren we al op onze tweede camping, die van Roland en Beatrice in Romagne sur Montfacon. Het regen hier nou lekker, maar we zagen dat Roland de banken buiten had voorzien van een overkapping. Dus gaan we daar maar borrelen.

De voorbereiding

Tot de dag van gisteren was ik in de heilige overtuiging dat we dit najaar naar Denemarken zouden gaan. Anita wilde in eerste instantie dit jaar gewoon thuis blijven. Maar ik had mijn zinnen gezet op een vakantie als beloning voor het harde werken dit afgelopen jaar. En toen Anita besloot om dat dan maar te doen is ergens, ik weet nu nog niet wanneer, de reisbestemming veranderd en gaan we nu vier weken naar Frankrijk. En deze jongen mag mee. Voor de zoveelste keer. Het klinkt misschien raar, maar ook nu heb ik er weer zin in. We gaan dit jaar eens proberen om niet over de péage te rijden. Laatste jaren beviel dat steeds minder, steeds duurder en drukker. We gaan nu ook niet gelijk alleen maar over D-wegen, maar willen ons geluk eens beproeven op de Route National. Tenslotte hebben we tijd zat, dus waarom 600 km per dag op de péage als het ook anders kan?
De caravan staat al een week naast het huis en Anita is al aan het pakken. En dat is geen sinecure. Het hele huis ligt overhoop met kleding, wasgoed en kampeerspullen. Checklijstjes worden geraadpleegd, overal hangen briefjes met dingen die nog moeten gebeuren en dingen die we niet moeten vergeten.
Ik krijg mijn smartcard niet geactiveerd, dus morgen maar even naar de satelietenspecialist. Verder is technisch alles klaar. Nog even olie ververst en van de week de banden nog even nalopen en dan kan wat mij betreft zaterdagmorgen vertrokken worden.

Afhankelijk van de beschikbaarheid van wifi op de camping stuur ik mijn updates maar zoals gebruikelijk schrijf ik elke dag een stukje. Tenzij het heel gezellig is, dan sla ik een dagje over.

Op de foto waar ik zo druk mee ben geweest, Anita wilde nu eindelijk een een hal en die is er nu ten koste van een stuk van de carport.