Tiende, elfde en twaalfde dag.

Het kost mij steeds meer moeite op tijd het blog te vullen. Dat is een goed teken. Het betekent namelijk dat wij het naar onze zin hebben en druk zijn met leuke dingen te doen. Afgelopen maandag zijn Jelmer en Anita lekker wezen shoppen en ben ik de hengels gereed aan het maken om te vissen in het meertje hier beneden. 's Middags zijn Jelmer en ik ook daadwerkelijk aan het vissen geweest. Jelmer had meer succes dan zijn vader, een visje of vijf waaronder een mooi karpertje. Na een uurtje of twee had Jelmer er genoeg van, maar ik bleef want die grote karper wachtte op mij. Nou dat heb ik geweten. Na een half uurtje kreeg ik beet en verdomd een karper en niet zo'n kleintje ook. Maar wat nu ? Ik was inmiddels alleen en een schepnet had ik niet. Dan mijn hoedje maar gebruiken als schepnet. Maar eerst moest die karper moe zijn van het vechten. Nou hij was nog lang niet moe en voor ik het in de gaten had brak ie mijn lijn en was de droom uit. Maar vanmiddag, het is inmiddels woensdag, gaan we weer.

Gisteren dinsdag dus, zijn we met een aantal campinggasten naar Limeuil gereden. Daar wist Bob een geschikte kanoverhuur. We waren daar om twaalf uur en iedereen had picknickspullen bij zich. Na een heerlijke lunch aan de oever van de Dordogne werden we 18 km verder gebracht met kano's, zwemvesten en peddels. We hebben de reis overleefd, maar die gasten hebben totaal geen respect voor het materiaal waarmee ze rijden. We zaten met zo'n 14 man in een oude Renault Master met daarachter een trailer waar de kano's op lagen. En dat scheurt dan over die wegen dat het een lieve lust was. Het liep inmiddels tegen tweeën en de begeleider zei dat hij ons zo tegen zessen wel terug zou zien. En hij heeft gelijk gekregen. Het was een leuke tocht, hij had achteraf wat korter gemogen en na 10 kilometer op de Dordogne met links en rechts bomen en weilanden dan heb je dat ook wel gezien. Maar het was mooi weer en we zijn niet omgeslagen. Terug op de camping met zijn allen gekonfijte eend, met sperziebonen en gebakken aardappels gegeten. Daarna lekker bij het kampvuur de derde fles opengetrokken en geslapen als een roos.

Vandaag wordt een lui dagje. Anita en Jelmer zijn bramen aan het plukken en ik zit achter de laptop dit verhaal te schrijven. vanmiddag gaan we weer vissen en vanavond gaan we met een aantal uit eten als afsluiting, want morgen gaan Bob en Dini en Jelmer weer terug naar Nederland.