De voorbereiding

Tot de dag van gisteren was ik in de heilige overtuiging dat we dit najaar naar Denemarken zouden gaan. Anita wilde in eerste instantie dit jaar gewoon thuis blijven. Maar ik had mijn zinnen gezet op een vakantie als beloning voor het harde werken dit afgelopen jaar. En toen Anita besloot om dat dan maar te doen is ergens, ik weet nu nog niet wanneer, de reisbestemming veranderd en gaan we nu vier weken naar Frankrijk. En deze jongen mag mee. Voor de zoveelste keer. Het klinkt misschien raar, maar ook nu heb ik er weer zin in. We gaan dit jaar eens proberen om niet over de péage te rijden. Laatste jaren beviel dat steeds minder, steeds duurder en drukker. We gaan nu ook niet gelijk alleen maar over D-wegen, maar willen ons geluk eens beproeven op de Route National. Tenslotte hebben we tijd zat, dus waarom 600 km per dag op de péage als het ook anders kan?
De caravan staat al een week naast het huis en Anita is al aan het pakken. En dat is geen sinecure. Het hele huis ligt overhoop met kleding, wasgoed en kampeerspullen. Checklijstjes worden geraadpleegd, overal hangen briefjes met dingen die nog moeten gebeuren en dingen die we niet moeten vergeten.
Ik krijg mijn smartcard niet geactiveerd, dus morgen maar even naar de satelietenspecialist. Verder is technisch alles klaar. Nog even olie ververst en van de week de banden nog even nalopen en dan kan wat mij betreft zaterdagmorgen vertrokken worden.

Afhankelijk van de beschikbaarheid van wifi op de camping stuur ik mijn updates maar zoals gebruikelijk schrijf ik elke dag een stukje. Tenzij het heel gezellig is, dan sla ik een dagje over.

Op de foto waar ik zo druk mee ben geweest, Anita wilde nu eindelijk een een hal en die is er nu ten koste van een stuk van de carport.